Thomas Borggrefe is theatermaker en daarnaast parttime geestelijk verzorger in de ouderenzorg. Sinds 1991 maakte hij vijf theatervoorstellingen over dementie. De voorstellingen geven spelenderwijs veel informatie over de werking van de hersenen en maken de beleving van dementie invoelbaar. De impliciete boodschap van al zijn voorstellingen is om dementerende mensen gelijkwaardig, liefdevol en met respect te behandelen.

Na Thomas’ voorstellingen gaat hij graag in gesprek met het publiek om vragen te beantwoorden en om meer vragen op te roepen. Thomas spoort zijn publiek aan om vooral helder te blijven communiceren, gevoelens serieus te nemen en op een creatieve wijze verschillende invalshoeken uit te proberen. Door zijn ontroerende voorbeelden uit de praktijk en humoristische anekdotes is hij als geen ander in staat zijn publiek te laten nadenken over de mens achter de diagnose dementie. Zoals hij het zelf zegt:

“Ik probeer mijn publiek bewust te maken van het feit dat het wezen van de mens met dementie hetzelfde blijft. Het gevoel wordt niet dement!”


Huidige voorstellingen

 

Helderman

Een theatervoorstelling over dementie, vergeten, gelukkig zijn, muziek, ontreddering en het zoeken naar de grens van leven en dood.

Wanneer is het leven met dementie niet meer leefbaar?

 

 

Tafel van Twee

De voorstelling Tafel van twee gaat over het huwelijk van een vrouw met dementie en haar man die haar liefdevol wil blijven verzorgen tot het einde.

 

Bovenkamer

Een integere theatervoorstelling over de belevingswereld van een man met dementie, met informatie over de werking van de hersenen en de betekenis van muziek.


Eerdere voorstellingen

Fuik

In Fuik speelde Thomas Borggrefe een man met dementie. De tegenspeler is zijn zoon die het heel moeilijk vindt om zijn vaders gedachten te volgen.

 

 

Verdwaald

De eerste voorstelling van Thomas Borggrefe over dementie ging over een dementerende moeder en haar zoon. Flarden van herinneringen, oorlogsangsten en ervaren verlies.
Gespeeld van 1999 – 2003

 

Die Geschichte einer Geschichte

De geschiedenis van ‘de kleinzoon’ en ‘de grootvader’ die niet over zijn verleden in de oorlog wilde praten. Die Geschichte einer Geschichte was op veel op scholen in Nederland en Duitsland te zien.