Het monster in de bek kijken!
Dat is wat Nynka en Rob doen in Welkom? Over traumamonsters en familiesporen.
In deze nieuwe muzikale voorstelling over de invloed van intergenerationeel trauma zingt en vertelt Nynka over de band met haar overleden vader, met wie ze nu beter kan praten dan toen hij nog leefde. “Was het anders geweest”, vraagt ze zich af, “als ik als kind had begrepen waarom ik soms op mijn tenen moest lopen om hem niet te laten ontploffen?”
Nynka groeit op als jongste in een muzikale, liefdevolle maar belaste familie. Een kille oma, een opa met psychosegevoeligheid, een onvoorspelbare afwezige vader, een broer met de diagnose schizofrenie, een beschadigde zus, en een moeder die krampachtig alles bij elkaar probeert te houden, en steeds meer op haar ogenschijnlijk sterke jongste dochter gaat leunen. Door te zingen, schrijven en theater te maken geeft Nynka het monster dat trauma heet letterlijk een stem, en heelt daarmee oude en nieuwe familiewonden.
Welkom? Over traumamonsters en familiesporen is een pleidooi voor expressie geven aan je 'innerlijke monsters', zodat ze een nieuwe plek krijgen. De voorstelling kan geboekt worden met een interactieve nabespreking en/of een workshop Stembevrijding.
Deze voorstelling kwam mede tot stand dankzij Amsterdams Netwerk Familie Telt /Mind Ypsilon.
Welkom? kan geboekt worden in combinatie met een nagesprek met de acteurs en /of een workshop stembevrijding
"De voorstelling 'Welkom?' was een bijzondere ervaring van (h)erkenning van verdriet en hoop. Ik voelde mee in hoe trauma's, vaak onbedoeld, over-erven en van hoe je hier je weg in kan vinden. Een aanrader voor iedereen die als kind dingen heeft meegemaakt die te zwaar waren om te dragen en alle hulpverleners." - Stichting Hersteltalent
We hebben de voorstelling als zeer waardevol voor onze studenten ervaren. De voorstelling raakt, is op momenten ook luchtig en sluit aan bij theorie over oorzaken en gevolgen van trauma, zoals we deze bespreken in onze opleiding Social Work en minor. - Claire Gorter, Hogeschool Rotterdam
Uit het gastenboek:
Ik ga door deze voorstelling nu echt met mijn opa en oma praten. Vragen stellen, nu het nog kan.
Ik ben tweede generatie migrant. Mijn ouders hebben oorlog meegemaakt, net als jouw ouders. Ik realiseer me door jouw verhaal dat wij in basis allemaal veel meer op elkaar lijken dan ik dacht.
