Welkom? Over traumamonsters en familiesporen

Een heldhaftige voorstelling over ‘het monster in de bek durven te kijken’, de helende kracht van zingen, de liefde en onmacht van het ouderschap, en de noodzaak van huppelen.

Nynka Delcour verteld samen met pianist Rob Stoop over de band met haar overleden vader, met wie ze nu beter kan praten dan toen hij nog leefde. Een vader die pas op zijn tachtigste een diagnose kreeg, waardoor alle puzzelstukjes eindelijk op hun plek vielen. Was het anders geweest, vraagt ze zich af, als ik als kind had begrepen waarom ik soms op mijn tenen moest lopen om hem niet te laten ontploffen? Als iemand toen had gevraagd: hoe gaat het nu eigenlijk met jou?

Persoonlijke elementen en universeel herkenbaar: het kenmerk van de voorstellingen van Nynka en Rob. De teksten, muziek en de liedjes missen hun uitwerking niet, en gaan recht het hart in. Een glimlach van herkenning, natte wangen: laat je raken door Nynka’s kwetsbaarheid en Robs prachtige muzikale begeleiding.

In Welkom? Over traumamonsters en familiesporen hoor je hoe trauma onbewust generaties lang wordt doorgegeven, en hoe creativiteit helpt om dit te doorbreken. Een herkenbaar verhaal dat raakt en ontroert, vol humor en hoop.

Ik heb veel te veel fantasie als moeder. Ik houd mijn hart vast nu mijn meiden de wereld ingaan. Heb ik ze het goede voorbeeld gegeven? Kunnen ze voor zichzelf opkomen?

 “Een prachtige, dappere voorstelling die raakt en ook luchtig is. Die de grote thema’s niet schuwt en ze juist dichtbij brengt.”  - publieksreactie

“Het was prachtig. Muziek, tekst, spel, alles. Het mooie was dat terwijl het een bijzonder persoonlijk verhaal was iedereen in het publiek kon denken: het gaat over mij.” - publieksreactie