Theater over verslaving

Een indringende theatervoorstelling over verslaving in de breedste zin van het woord. Actrice Anke Heesbeen vertelt het verhaal over haar alcoholverslaving zonder censuur. De voorstelling verhaalt over het onvermogen de verslaving de baas te worden, de eenzaamheid die dat onvermogen weer met zich meebrengt.

Door de ervaringsdeskundigheid van de hoofdrolspeelster wordt er direct een “huiskamersfeer” gecreëerd, haar openheid is dan een opstapje naar openheid bij de toeschouwers. Ziek Verlangen schept dus ruimte om over verslaving te spreken. Niet om een slachtofferrol aan te nemen, maar omdat pijnlijke ervaringen deel van ons mogen zijn, net als alle andere ervaringen.

Toepassing

De voorstelling Ziek Verlangen is geschikt voor mensen die op welke manier dan ook met verslaving in aanraking zijn gekomen. Doordat het stuk is gemaakt in samenspraak met ervaringsdeskundigen ontstaat er een realistische, maar intieme sfeer. Hierdoor is er vaak veel herkenning en daarom wordt deze voorstelling ook altijd afgesloten met een nagesprek.

Vanwege de relatief korte duur is deze voorstelling zeer geschikt voor kleine zalen en kan hij goed ingebed worden in het programma van bijvoorbeeld een studiedag, opleiding of symposium.

Sally & Molly

Sally & Molly maakt theater over maatschappelijke en zorggerelateerde thema’s. Verhalen over daar waar het leven wringt, vreemd, afwijkend, pijnlijk of lachwekkend is. Doordat Sally & Molly altijd met een mix van professionals en ervaringsdeskundigen werkt, worden de voorstellingen rauw en realistisch maar ook mild van toon. Het doel van de voorstellingen is meer begrip en meer inlevingsvermogen scheppen, waardoor het oordeel wat minder snel geveld zal worden.

Naast Ziek Verlangen zijn de voorstellingen Powerwijven en Happy People ook van Sally & Molly. Meer weten over Theatergroep Sally & Molly? Lees hier meer over de motieven van deze bijzondere theatergroep.


Fragmenten uit Ziek Verlangen

“Ik ben Ank en ik ben verslaafd.Theater over verslaving door Sally & Molly
Drank is mijn liefste vijand.
Een vijand die ik de deur uitzet, telkens weer.
Maar die niet helemaal onvindbaar mag zijn.”

“Ik wil uit mijn lijf
Niet voelen
Een glas pakken hoeft niet
Ik zet de fles meteen aan mijn mond”

“Zonder hond maar met riempje
Kom ik boven, thuis.
Ik had mijn tanden nog niet eens gepoetst
Wat is het stil in huis.
Ik ga even langs de slijter.
Van de wereld af.”

 

 

Klik om de recensie in het Haarlems Dagblad te lezen.

 


Recensies & reacties

“Met theater vertel je verhalen en die verhalen maken duidelijk hoe iemands leven eruit kan zien.”
Cor Verbrugge, wetenschappelijk medewerker Novadic Kentron

“Stel, je heb een nieuw boek en je besluit het te gaan lezen. Je opent het op de pagina die ergens halverwege hoofdstuk 7 ligt en begint te lezen. Dat is de gedachte die ik kreeg toen de jonge Floor in deze voorstelling haar oudere tegenspeelster Anke aankondigde. Floor heeft geen ervaring met middelenverslaving. Anke wel. Floor is nieuwsgierig en probeert gedurende de voorstelling steeds naar het begin van het verhaal te bladeren: Hóe dan? Waarom heb jij je leven zo geleefd? Ik zou nooit zoals jij willen zijn! Ze stelt vragen aan Anke, scherp soms zelfs meedogenloos, soms middels liedjes en steeds liefdevol. ..” Klik om de hele recensie van Mirjam Giphart te lezen

“Jij bent de spiegel waar ik niet in wil kijken.”