Niemandsland

‘We hebben een kuur waarmee we willen proberen je leven te verlengen’, hoorde Kitty van haar oncoloog. Maar hoe ‘leer je leven’ met zo’n mededeling? Afwachten? Niet dus!

In de solo-voorstelling Niemandsland praat Kitty over-leven met uitgezaaide kanker.

Kitty overleefde borstkanker ondanks een late diagnose. In september 2016 werd duidelijk dat iemand, onverwacht, de borstkankerchemo-aanval van 2011 had overleefd: hij heet Tumor Theodoor. Radioloog Roel en oncoloog dr. Paula zagen tot hun schrik dat Theodoor zich fanatiek had voortgeplant. Een leger van tumorcellen keek hen venijnig aan vanuit hun nieuwe verblijf: de lever.

Dankzij driewekelijkse immunotherapie-kuren lukte het ruim 2,5 jaar om de  uitzaaiingen in de lever te bezweren. Hoe is dat als je niet meer kunt genezen maar ook niet dood gaat?

Met dit gegeven begon Kitty aan haar derde theatersolo rond haar ziek-zijn. Even zag het er naar uit dat ze deze solo niet zou kunnen afmaken toen er uitzaaiingen in de hersenen werden geconstateerd maar dankzij een heftige bestraling in het Radboud UMC is haar situatie nu weer stabiel.

Toch is het zeker geen zware voorstelling geworden. Ondanks de dreiging van slecht nieuws, valt er nog volop te genieten én te lachen.  In Niemandsland komt Kitty met vallen en opstaan in de meest hilarische situaties terecht. Ze ontdekt dat ‘het gevaar’ ook in ‘onverwachte kleine hoekjes’ kan zitten. Niets is voorspelbaar in Niemandsland. Ook niet voor Tumor Theodoor.


Toepassing

Niemandsland gaat in première op 5 september in Nijmegen en is beschikbaar voor boekingen door ziekenhuizen, inloophuizen, opleidingen et cetera. De voorstelling zal ook in het HAN Campus theater en diverse andere theaters te zien zijn.

Relatie arts-patiënt

De relatie arts-patiënt loopt als een rode draad door de voorstellingen van Kitty. Niet verwonderlijk, want als de communicatie met haar vroegere huisarts goed was verlopen, zat ze hoogstwaarschijnlijk nu niet in de ellende. ,,Daar blijf ik boos over”, zegt Kitty van Mil, die in 2016 te horen kreeg dat haar levensverwachting met uitzaaiingen in de lever drie tot vijf jaar is.

Kitty legt ook een link naar Vincent van Gogh in deze solo.  De eenzame , zeldzame schilder. In het Radboud gaan jonge  artsen met kunstenaars mee om  in detail naar kunst te  leren kijken, zodat ze ook beter naar patiënten leren kijken.  Kitty zegt in haar solo: Vincent wist het: “Achter ieder mens schuilt meer dan de tastbare werkelijkheid”. Dus ook achter patiënten.


Recensies en reacties

Confronterend en helend tegelijkertijd…voor iedereen!

Ik, en met mij vele gasten van het Marikenhuis, ervaringsdeskundigen, hebben genoten van de voorstelling Niemandsland van Kitty van Mil. De herkenbaarheid van door haar geschetste situaties, de onmacht die ze regelmatig voelde en hoe daarmee om te gaan: het helpt iedereen die is geraakt of geraakt is geweest door kanker! 

Arts-patiënt communicatie en daarmee de arts-patiënt relatie heeft alles te maken met (goede) zorg. Goede zorg vereist een goede arts-patiënt relatie. De manier waarop Kitty van Mil daarover in haar voorstelling praat, met veel humor en zelfspot, helpt velen die met hetzelfde bijltje hakken of hakten. Herkenning en erkenning. De liefdevolle beschrijving van haar relatie met ‘dokter Paula’ is een voorbeeld van hoe goede arts patiënt communicatie werkt.

Kortom, een voorstelling confronterend en helend tegelijkertijd… voor iedereen!

Willem van Gerwen, vrijwilliger Marikenhuis (inloophuis voor mensen geraakt door kanker)