Kitty van Mil

Kitty van Mil is theaterdocent, – maker en actrice. Ze verloor haar vader al op jonge leeftijd aan kanker. Moeder en een groot aantal familieleden werden eveneens door deze ziekte getroffen. De angst zelf kanker te krijgen, die Kitty altijd gehad heeft,  werd echt doodsangst toen haar zus in 2008 borstkanker kreeg. Ze vroeg haar toenmalige huisarts onderzoek te doen omdat ze een genetische afwijking vermoedde. Hij weigerde.  Enkele maanden later bleek er een tumor van tien centimeter in haar borst te zitten met uitzaaiïngen naar de lymfeklieren.  Aanvankelijk wilde Kitty geen behandeling maar uiteindelijk ging ze overstag. Een zwaar traject volgde waarin ze blijvende hartschade opliep maar de uitkomst was positief. In september 2011 hoort Kitty dat ze  kankervrij is.

In september 2016 blijken er toch uitzaaiingen te zijn. Haar hele lever zit vol tumoren.  Opnieuw is de eerste reactie van Kitty dat ze zich beter van kant kan maken maar weten haar artsen en omgeving haar ervan te overtuigen toch een nieuw traject in te gaan met als opbrengst een levensverwachting van drie tot vijf jaar. Ambitieuze Kitty maakte meteen een planning voor alle dingen die ze nog wilde doen.  “Kun je ongeveer aangeven wanneer de aftakeling begint?” vroeg ze haar oncoloog, “dan kan ik er met mijn werk rekening mee houden.”

Media

Het is een vervreemdende, surrealistische wereld waarin je als kankerpatiënt terechtkomt en dat leent zich zeer voor dramaturgie. Interview met Kitty in De Gelderlander oktober 2020


Interview Omroep Gelderland (2018):


Gaat dat zien! Henk Maassen in Medische Contact


Artsen en verpleegkundigen komen na zo’n theatervoorstelling regelmatig op mij af: ze zien in de solo hoe belangrijk patiëntcommunicatie op maat is….Trouw, 15-03-2018 pag. 1, pag. 2


Uiteindelijk gaat de kanker winnen, maar tot die tijd geeft ze college en speelt ze alles van zich af in het theater.. ” – De Gelderlander 01-02-2018 klik hier


Aanbevelingen

Deze theatersolo gaat niet over kanker, de solo gaat over -leven. Een must voor iedereen die met de medische wereld te maken heeft. Als hulpverlener en als patiënt. Een solo voor iedereen dus. – Louk Beeks, oncoloog.


Een mooie boodschap voor elke arts, zorgverlener. Voor elk mens. Een mens is meer dan een nummer, of een lab-uitslag. Ik heb enorm veel geleerd.  Student  geneeskunde Radboud.


Een prachtige avond. Fijn om het probleem vanuit de patiënt te zien. Elke arts of verpleegkundige zou deze solo moeten zien – Professor dr. Theo  Wagener, Emeritus hoogleraar oncologie


Je laat ons leren en geeft ons een spiegel. Genuanceerd met een lach en een traan  Professor dr. Carla van Herpen, hoogleraar rare cancers, Radboud UMC


Confronterend en helend tegelijkertijd…voor iedereen!

Ik, en met mij vele gasten van het Marikenhuis, ervaringsdeskundigen, hebben genoten van de voorstelling Niemandsland van Kitty van Mil. De herkenbaarheid van door haar geschetste situaties, de onmacht die ze regelmatig voelde en hoe daarmee om te gaan: het helpt iedereen die is geraakt of geraakt is geweest door kanker! 

Arts-patiënt communicatie en daarmee de arts-patiënt relatie heeft alles te maken met (goede) zorg. Goede zorg vereist een goede arts-patiënt relatie. De manier waarop Kitty van Mil daarover in haar voorstelling praat, met veel humor en zelfspot, helpt velen die met hetzelfde bijltje hakken of hakten. Herkenning en erkenning. De liefdevolle beschrijving van haar relatie met ‘dokter Paula’ is een voorbeeld van hoe goede arts patiënt communicatie werkt.

Kortom, een voorstelling confronterend en helend tegelijkertijd… voor iedereen!

Willem van Gerwen, vrijwilliger Marikenhuis (inloophuis voor mensen geraakt door kanker)


Rijdend vanuit Nijmegen naar huis door een witte wereld, gaan mijn gedachten naar de indrukwekkende voorstelling Ik heb nog iets op mijn lever” die ik net heb mogen zien.
Wat een lef, wat een puurheid, confronterend en wat een levenswijsheid. Een levensverhaal die je kippenvel bezorgd, een must om te zien, te voelen en te horen, voor hulpverleners/zorgverleners,artsen, studenten, maar ook voor lotgenoten. Opnieuw laat je zien en horen en voelen hoe belangrijk het is om als hulpverlener je dienstbaar, begripvol en empathisch te presenteren en vooral gewoon mens te zijn. Een diepe buiging voor jou Kitty, dat je de moed, de energie en de kracht kunt opbrengen om je levensverhaal boordevol met boodschappen, wijsheden en pure kwetsbaarheid ,de zwarte humor en zelfspot, met ons hebt willen delen.
Deze voorstelling is een MUST voor een ieder die geconfronteerd wordt met het bericht niet meer beter te worden, zowel professioneel als patiënt.

Willy van der Zandt, Oncologisch maatschappelijk werker/ lid van het palliatief team CWZ Nijmegen